ساختمان های فرودگاهی می توانند به طور قابل توجهی بر محیط زیست در طول چرخه زندگی خود تأثیر بگذارند. با بیش از 40000 شماره موجود در سراسر جهان، ساختمان‌های فرودگاه‌هاساختمان ها تهدیدی جدی هستند که چه در محیط ساخته شده و چه در بخش هوانوردی ناشناخته است. این شکاف همراه با فقدان چارچوب های خاص، نیاز به تحقیقات بیشتر مبتنی بر فرودگاه در مورد ارزیابی عملکرد ساختمان سبز و توسعه ابزارهای رتبه بندی ساختمان سبز خاص فرودگاه (GBRT) را برجسته می کند. هدف این تحقیق توسعه یک رویکرد مدل‌سازی مبتنی بر درخت تصمیم برای ارزیابی عملکرد سبز ساختمان‌های فرودگاه است . اطلاعات از ارتباطات فرودگاهی در دسترس عموم مانند پایداری ، محیط زیست، مسئولیت اجتماعی شرکت و گزارش‌های سالانه برای ایجاد مجموعه داده‌های محیطی با 17 ویژگی محیطی استفاده می‌شود. روش های وب کاوی ساختاریافته و تحلیل محتوا برای ساخت مجموعه داده شامل 577 اطلاعات گزارش دنبال می شود. مدل طبقه‌بندی و درخت رگرسیون (CART) برای تمرین یادگیری تحت نظارت به دلیل توانایی عملکرد بالا با داده‌های کمیاب و تفسیر آسان‌تر نتایج آن توسط سهامداران فرودگاه ترجیح داده می‌شود. مدل CART منجر به توسعه 49 قانون سبز شد که برای اپراتورهای فرودگاه در مدیریت محیط ساخته شده آنها در رابطه با مقوله های زیست محیطی GBRT کاربرد عملی دارد. مدل CART توسعه‌یافته، روابط درونی مفید و قابل توجیهی را بین ویژگی‌هایی که قبلاً در هیچ GBRT مشاهده نشده بود، نشان می‌دهد.