با توجه به هزینه های بالای مقاوم سازی ساختمان ها ، یافتن یک طرح مقاوم سازی بهینه با در نظر گرفتن اثرات زیست محیطی ساختمان های موجود حیاتی است. هر ساختمانی که از سیاست سبز ساختمان ها پیروی می کند باید نرخ خاصی از EPC را به دست آورد. در این مقاله، مناسب‌ترین گزینه‌های بهسازی تعریف‌شده توسط تصمیم‌گیرندگان برای مقاوم‌سازی ساختمان براساس یک مدل بهینه‌سازی انتخاب می‌شوند. برای کمک به تصمیم گیرندگان در تصمیم گیری معقول، این مدل از تحلیل اقتصادی استفاده می کند. الگوریتم جدیدی به نام Improved Locust Swarm Optimization برای مقاوم سازی یک ساختمان اداری موجود به عنوان یک مورد مطالعه شده استفاده می شود. با ترکیب اجزای پوشش و امکانات داخلی در مدل، طرح های مقاوم سازی بهینه به طور سیستماتیک برای کل ساختمان تعیین می شود. برق تولید شده از سوخت های فسیلی با استفاده از یک سیستم PV خورشیدی در پشت بام کاهش یافت. در نتیجه، مفهوم ساختمانی با انرژی صفر با کمترین نگرانی های زیست محیطی با کاهش استفاده از انرژی های تجدید ناپذیر در ساختمان ها قابل دستیابی است. این مدل یک سرمایه گذاری بلند مدت را به سرمایه گذاری های کوتاه مدت سالانه تقسیم می کند تا سرمایه گذاری ها را برای سرمایه گذاران جذاب تر کند. سرمایه گذاری ها دارای زمان بازپرداخت طولانی هستند که توسط یک برنامه مشوق مالیاتی دولت جبران می شود. نتایج نشان می دهد که 761.6 مگاوات ساعت انرژی را می توان با یک دوره بازپرداخت 70 ماهه و یک فرم رتبه بندی EPC صرفه جویی کرد که کارایی مدل را نشان می دهد. نگرانی های زیست محیطی، مانند استفاده بیش از حد از سوخت های فسیلی و انتشار CO2، به طور قابل توجهی کاهش یافته است.