بر اساس تحقیقات آژانس بین‌المللی انرژی (IEA) در سال 2017، ساخت و ساز و عملیات ساختمان‌ها 36 درصد از مصرف انرژی نهایی جهانی و 39 درصد از انتشار CO2 مرتبط با انرژی جهانی را به خود اختصاص داده است _[ 1]. پیش بینی می شود که این مقادیر در آینده حتی بیشتر افزایش یابد. بنابراین، ساختمان‌های سبز یا پایدار به یکی از ضروری‌ترین سیاست‌ها از نظر مصرف انرژی حرارتی (گرمایش/سرمایش) و انتشار CO2 برای دولت‌ها تبدیل _{شده‌اند} . ساختمان سبز عملی از ساخت ساختمان است که بهره وری بیشتری از منابع را فراهم می کند و منجر به اثرات زیست محیطی کمتری در طول چرخه عمر ساختمان ها می شود [2]. ساختمان‌های سبز موضوعات اصلی مانند استفاده بهینه از آب و انرژی، انرژی‌های تجدیدپذیر، آلودگی، کاهش انتشار CO ₂ ، راحتی داخل ساختمان و استفاده از مواد غیر سمی را در نظر می‌گیرند [2]، [3]. یکی از اساسی ترین اجزای ساختمان های سبز، طراحی سبز پوشش ساختمان است. طرح های پاکت سبز مهم ترین سهم را از نظر مصرف انرژی گرمایش/سرمایش، انتشار CO ₂ ، آلودگی و معیارهای آسایش داخلی دارند. بنابراین، پوشش سبز ساختمان ها می تواند مزایای مهمی از نظر زیست محیطی، اقتصادی و اجتماعی داشته باشد.

دولت ها اخیراً به سیاست ها و ابتکارات زیست محیطی مانند موافقت نامه پاریس و پروتکل کیوتو برای کنترل انتشار کربن در کنار مصرف انرژی اهمیت داده اند [4]. یکی از این ابزارهای سیاست، قیمت کمک هزینه سیستم تجارت انتشار کربن (ETS) است که به طور گسترده به عنوان یک ابتکار قیمت گذاری کربن ترجیح داده می شود. ETS اخیراً توسط بسیاری از کشورها مانند آلمان [5]، ایالات متحده آمریکا (کالیفرنیا)، سوئیس و کره جنوبی [6] برای قیمت گذاری انتشار کربن ناشی از مصرف انرژی گرمایشی و سرمایشی ساختمان ها استفاده شده است. با در نظر گرفتن این شرایط، طراحی سیستم‌های عایق برای ساختمان‌های پایدار با گنجاندن قیمت‌گذاری _CO2 ، مواد پوشش ساختمان و هزینه‌های مصرف انرژی حرارتی در ارزیابی هزینه چرخه عمر (LCCA) به یک نیاز ضروری در آینده تبدیل خواهد شد .

مهمترین ویژگی های ورودی برای طراحی ساختمان سبز از نظر عایق حرارتی، ویژگی های اقلیمی منطقه و پوشش ساختمان است. اعمال سیاست عایق حرارتی یکسان برای همه مناطق آب و هوایی، رویکرد مناسبی نخواهد بود. یکی از اساسی ترین استراتژی های حرارتی با توجه به ویژگی های اقلیمی، پوشش ساختمان است. پوشش ساختمان که ساختمان را از محیط خارجی جدا می کند، عموماً از گچ، دیوار و مواد عایق تشکیل شده است. ضخامت و رسانایی حرارتی ( λ _h ) مقدار پوشش ساختمان معیار اصلی تضمین تعادل حرارتی در ساختمان با توجه به هر منطقه آب و هوایی است و بر مصرف انرژی و همچنین انتشار CO ₂ تأثیر می گذارد. در واقع، اگرچه یکی دیگر از ویژگی های ورودی در هنگام تعیین مصالح پوشش ساختمان برای LCCA، مناطق لرزه ای است، منطقه لرزه ای که در آن ساختمان ساخته خواهد شد، اغلب در طرح های پوشش ساختمان سبز و کارآمد نادیده گرفته می شود. بسته به منطقه جغرافیایی خاصی که در آن قرار دارد، یک ساختمان ممکن است در معرض سطوح مختلف تغییر شکل ساختاری قرار گیرد زیرا به طور بالقوه می تواند در معرض خطرات طبیعی مانند زلزله مورد حمله قرار گیرد [7]. این تغییر شکل ها بر بازده انرژی پوشش ساختمان تأثیر منفی می گذارد. بر این اساس، این مقاله دیدگاهی را ارائه می‌کند که به طور همزمان انتشار CO2، مصرف انرژی گرمایش/سرمایش و هزینه مواد را در طراحی پوشش‌های ساختمان سبز با توجه به مناطق مختلف آب و هوایی و لرزه‌ای در نظر _{می‌گیرد} .

سه دسته اصلی در تحلیل انرژی ساختمان [8] وجود دارد: محاسبات مهندسی، شبیه سازی عددی و یادگیری ماشین. رویکرد محاسبات مهندسی، مصرف انرژی گرمایش و سرمایش را با استفاده از قوانین و فرمول‌های فیزیک محاسبه می‌کند. از آنجایی که فرآیند حل ریاضی در ساختمان های بزرگ و پیچیده بسیار شدید است، پیاده سازی این رویکرد بسیار دشوار است. مطالعات ادبیات جامعی وجود دارد که محاسبات مهندسی پوشش ساختمان را در نظر می گیرد [9]، [10]، [11]، [12]، [13]، [14]، [15].