II . ارزیابی جامع فازی

تئوری مجموعه های فازی در سال 1965 توسط پروفسور لطفی زاده، متخصص کنترل خودکار آمریکایی، برای بیان عدم قطعیت چیزها ارائه شد. ارزیابی جامع فازی یک روش ارزیابی مبتنی بر تئوری مجموعه های فازی است. روش ارزیابی جامع فازی برای تبدیل مسائل کیفی چندگانه و پیچیده به مسائل تجزیه و تحلیل داده های کمی استفاده می شود. این امر از طریق ایجاد مدل های ریاضی که برای تجزیه و تحلیل و ارائه ارزیابی یکپارچه از مسائل پیچیده استفاده می شود، انجام می شود. مراحل اساسی به شرح زیر است:

• (1)

  ایجاد مجموعه فاکتورها: مجموعه فاکتورها به مجموعه عواملی اطلاق می شود که بر مقدار (یا امتیاز) شی ارزیابی تأثیر می گذارد که با U نشان داده می شود که در آن، U={u ₁ ,u ₂ ,…,u _m };

• (2)

  ایجاد یک مجموعه وزنی: از آنجایی که هر عامل درجه تأثیر متفاوتی بر ارزش شی ارزیابی دارد، وزن متناظر d _i (i=1,2,…,m) به هر عامل u _i (i) اختصاص داده می شود. =1,2,…,m) برای تشکیل یک مجموعه وزنی:D={d ₁ ,d ₂ ,…,d _m }.

شرایط زیر رعایت می شود:(1)∑من=1𝑛دمن=1،(من=1،2،…،متر)(2)دمن≥0،(من=1،2،…متر)

• (1)

  ایجاد مجموعه ارزیابی: مجموعه ارزشیابی به مجموعه ای از نتایج ارزیابی مختلفی اطلاق می شود که ممکن است توسط ارزیاب برای شاخص های ارزیابی هر عامل ایجاد شود. این با Y _i (i=1,2,…,m) نشان داده می شود که در آن Y _i ={y _i1 ,y _i2 ,…,y _در }.

در برنامه ریزی ویژه سبز، مجموعه ارزیابی، امتیاز ارزیابی چند شاخص ارزیابی در هر یک از عوامل طرح برنامه ریزی است. یک مجموعه ارزیابی باید بر اساس رابطه مدل ریاضی بین شاخص های ارزیابی و ارزش ارزیابی ایجاد شود. برای شاخص هایی که تعریف رابطه مدل ریاضی دشوار است، به طور کلی، یک ماتریس قضاوت را می توان با مقایسه درجه اهمیت شاخص ها تحت یک عامل یکسان به صورت جفت ایجاد کرد.(3)آ=(آمن𝑗)مترآایکس

α _ij میزان تأثیر دو شاخص c _i و c _j را بر فاکتورهای لایه قبلی نشان می دهد که به طور کلی با روش مقیاس 1-9 قابل اندازه گیری است. که در آن α _ij (i,j=1,2,…,n) و (a _ij ) _max شرایط زیر را دارد:(4)𝛼من𝑗={1/𝛼𝑗من،من≠𝑗،من،𝑗=1،2،⋯،𝑛1،من=1،2،⋯،𝑛

حداکثر مقدار ویژه ماتریس و بردار ویژه مربوط به آن با روش توان یا روش ریشه حل می شود. پس از قبولی در آزمون قوام (یعنی نسبت قوام CR <0.1 است)، امتیاز اهمیت/وزن مجموعه ارزیابی به دست می آید.

• (1)

  محاسبه ارزش ارزیابی جامع L:(5)L=D×Y

• (2)

  امکان سنجی و ضرورت احداث ساختمان های سبز در قطعه از طریق ارزش ارزیابی جامع قطعه برنامه ریزی ارزیابی می شود. هر چه ارزش ارزیابی جامع بالاتر باشد، امکان سنجی و ضرورت ساخت ساختمان سبز بیشتر است . مقادیر مرزی درجه بندی ساختمان های سبز با درجه های مختلف را می توان انتخاب کرد، و الزامات ساخت و ساز برای درجه های ساختمان های سبز برنامه ریزی شده در قطعات مختلف را می توان با استفاده از ارزش ارزیابی جامع همه قطعات برنامه ریزی تعیین کرد. مساحت ساختمانی برنامه ریزی شده تجمعی و نسبت ساختمان های سبز با درجه های مختلف را می توان با انباشت مساحت ساختمان های ساختمان های سبز درجات مربوطه محاسبه کرد. شاخص‌های توسعه مقیاس ساختمان‌های سبز زمانی تجزیه شده و در قطعه برنامه‌ریزی شهری مربوطه اجرا می‌شوند که نسبت با شاخص نسبت مساحت کل ساختمان سبز مطابقت داشته باشد. در غیر این صورت، مقدار مرزی درجه بندی ساختمان های سبز با درجه های مختلف باید تعدیل شود و الزامات ساخت و ساز برای درجات ساختمان های سبز برنامه ریزی شده در قطعات مختلف باید مجدداً تعیین شود تا زمانی که متراژ ساختمانی برنامه ریزی شده تجمعی و نسبت ساختمان های سبز با درجه های مختلف برآورده شود. شاخص نسبت مساحت کل ساختمان سبز.

نویسندگان استدلال می‌کنند که هنگام ایجاد یک مجموعه وزن در طول ارزیابی جامع فازی، منطقی است که AHP را برای تعیین کمی رابطه بین عوامل تأثیرگذار یا شاخص‌های ارزیابی برای تعامل عوامل متعدد اعمال کنیم. فرآیند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) همه عوامل یک مسئله پیچیده را به لایه های مرتبط و سازمان یافته تجزیه می کند. هر عامل لایه بعدی پس از ایجاد سلسله مراتبی از روابط منطقی و ساختاری بر اساس عوامل متعدد، بر اساس تحلیل لایه‌ها از لایه هدف مرتب می‌شود. رابطه بین عوامل یک لایه را می توان با استفاده از روش مقیاس 1-9 مقایسه کرد. یک ماتریس قضاوت ایجاد می شود. حداکثر مقدار ویژه ماتریس و بردار ویژه مربوط به آن قابل حل است. بردار وزن تک مرتب سازی لایه هدف پس از گذراندن آزمون قوام به دست می آید. بر اساس قیاس، وزن‌های مرتب‌سازی اهمیت نسبی دوتایی همه عوامل لایه بعدی در یک لایه محاسبه می‌شوند تا زمانی که محاسبه لایه به لایه کامل شود و وزن ترکیبی همه عوامل از پایین‌ترین لایه معیار تا لایه هدف بالا انجام شود. تاسیس می شوند.

روش دلفی تکنیک بسیار مهمی است که در روش تحقیق کارشناسی مورد استفاده قرار می گیرد. تیم تحقیق از روش دلفی استفاده کرد که به جای استفاده از روش سنتی در فرآیند استقرار ماتریس قضاوت با روش مقیاس 1-9، تنها بر تخمین پایه تکیه دارد. روش دلفی برای انجام یک تحلیل و تحقیق جامع در مورد موضوع تحقیق، مطالعه ویژگی‌ها و قوانین توسعه آن به کار می‌رود. این امر محققین را قادر می سازد تا به طور مستقیم یا از طریق محاسبات ساده بر اساس دانش و تخصص خود پیش بینی کنند.