سیستم های رتبه بندی ساختمان های پایدار/سبز توسط کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه بر اساس بافت محلی آنها استفاده می شود. هدف این مقاله توسعه یک ابزار ارزیابی است که پایداری سه گانه ساختمان ها را در نظر می گیرد. در اتیوپی، ساختمان‌هایی با انواع و اهداف مختلف با سرعت هشداردهنده‌ای با منابع ناکافی و مصارف بیهوده ساخته می‌شوند، بنابراین این ابزار نیاز فوری دارد. توسعه چنین ابزاری با توجه به مسائل زیست محیطی و اجتماعی-اقتصادی متنوع و پیچیده در بخش ساخت و ساز ساختمان بسیار مورد استقبال قرار گرفته است . این تحقیق بسته به اجماع 93 متخصص با تجربه که در بخش های ساخت و ساز کار می کنند، مقوله ها و معیارهای جدید ارزیابی ساختمان سبز را توسعه داده است. این تحقیق در مجموع 10 ابزار به طور گسترده و مکرر مورد استفاده را که به طور انتقادی مورد مطالعه قرار گرفتند، مورد بررسی قرار داد، به عنوان مثال، رهبری در طراحی انرژی و محیطی ، روش ارزیابی محیطی موسسه تحقیقاتی ساختمان ، سیستم ارزیابی جامع برای بهره وری زیست محیطی ساختمان، Deutsche Gesellscha Sustainable Environmental Efficiency ابزار، و غیره. پس از انتخاب این دسته‌بندی‌ها و معیارهای ارزیابی، از تکنیک فرآیند تحلیل سلسله مراتبی برای وزن‌دهی و اولویت‌بندی استفاده شد. نتایج تحقیق با اولویت نسبی مواد و منابع (18.66%)، مکان‌ها و اکولوژی پایدار (16.92%)، بهره‌وری انرژی (16.78%)، کیفیت محیطی داخلی (12.60%)، جنبه‌های اقتصادی (10.41%)، مدیریت (10.30%)، بهره وری آب (8.06%) و مکان و حمل و نقل (6.27%). بنابراین، ابزار ارزیابی ساختمان پایدار پیشنهادی که به بهترین وجه مناسب تنظیمات اتیوپی است، توسعه یافت.