ساختمان های سبز مصرف انرژی و انتشار CO ₂ را به سمت محیط زیست پایدار کاهش می دهند. آخرین نقطه عطف جنبش ساختمان سبز، ترویج پذیرش عمومی است، در حالی که موانعی مانند هزینه افزایشی برای توسعه دهندگان و قیمت برتر برای خریداران خانه وجود دارد. برنامه های یارانه ای توسط سازمان های دولتی برای رفع موانع ارائه می شود. با این حال، بیشتر استراتژی‌های یارانه، منافع ذینفعان واحد مانند دولت (سمت سیاست)، توسعه‌دهنده (طرف عرضه)، یا خریدار خانه (طرف تقاضا) را برجسته می‌کنند. این مطالعه با استفاده از تئوری بازی های تکاملی، یک مدل پشتیبانی تصمیم را برای رسیدن به استراتژی یارانه بهینه در میان سهامداران متعدد و افزایش پذیرش ساختمان سبز ایجاد می کند. این مدل تعاملات دولت، توسعه‌دهنده و خریدار مسکن را در نظر می‌گیرد و به دنبال منافع مشترک آن‌ها – منافع بلندمدت برای جامعه در زمینه‌های جنبش ساختمان سبز است. این مدل که از طریق یک پروژه توسعه مسکونی واقعی نشان داده شده است، استراتژی یارانه بهینه و عوامل مرتبط را شناسایی می کند، به عنوان مثال، تخصیص یارانه، نسبت یارانه، و کاهش حق بیمه. نتایج یک استراتژی یارانه را به خریداران خانه و همچنین همراه با کنترل قیمت توصیه می کند. مطالعه موردی همچنین دو تعدیل کننده در گسترش بازار ساختمان سبز – کاهش حق بیمه و نسبت یارانه – که به بودجه و جاه طلبی های دولت بستگی دارد، پیشنهاد می کند.