همراه با افزایش سرعت پیشرفت صنعتی شدن، مصرف انرژی و آلودگی محیط زیست به طور فزاینده ای جدی شده است و چالش های عظیمی را برای بقا و توسعه انسان ایجاد می کند [1]. ساختمان‌های سبز به تدریج مورد توجه قرار گرفته‌اند که هدف آن دستیابی به بهره‌برداری کارآمد از منابع و حفاظت از محیط‌زیست با توسعه پایدار انسانی است [2]. ساختمان‌های سبز که به‌عنوان ساختمان‌های اکولوژیکی، ساختمان‌های کم کربن یا ساختمان‌های پایدار نیز شناخته می‌شوند، به ساختمان‌هایی اطلاق می‌شوند که حفظ منابع را به حداکثر می‌رسانند، از محیط زیست محافظت می‌کنند و آلودگی را در کل چرخه زندگی یک ساختمان کاهش می‌دهند و فضای سالم، کاربردی و کارآمد را برای مردم فراهم می‌کنند [[3]، [4]، [5]]. از دهه 1970، فناوری های صرفه جویی در انرژی ساختمان ها با استفاده از انرژی خورشیدی و انتخاب مواد تجدیدپذیر و کم آلاینده مورد توجه قرار گرفت. فناوری‌ها و مصالح مختلف ساختمان سبز مانند سیستم‌های تولید انرژی خورشیدی، مواد عایق با راندمان بالا و غیره دائماً در حال ظهور هستند [[6]، [7]، [8]]. مردم شروع به توجه به اثرات ساختمان ها بر سلامتی، مانند کیفیت هوای داخل ساختمان و انتشار مواد مضر از مصالح ساختمانی کرده اند [9].

نانوکامپوزیت های کاربردی کاربردهای گسترده ای در ساختمان های سبز دارند، از جمله صرفه جویی در انرژی و کاهش انتشار، سازگار با محیط زیست و بهبود عملکرد ساختمان [[10]، [11]، [12]]. به عنوان مثال، نانوکامپوزیت های کاربردی به مواد عایق کارآمد، کاهش اتلاف حرارت در داخل و خارج ساختمان ها، بهبود عملکرد عایق و در نتیجه کاهش مصرف انرژی، آماده شدند [13،14]. نانوکامپوزیت‌های کاربردی برای تهیه مصالح ساختمانی سازگار با محیط زیست، مانند بتن‌های تقویت‌شده، نانوپوشش‌های ضدآب و غیره مورد استفاده قرار گرفتند [15،16]. با استفاده از خواص متخلخل و سطح ویژه بالای نانوکامپوزیت های کاربردی، مصالح ساختمانی سبک وزن و با استحکام بالا طراحی شدند [17]. علاوه بر این، فناوری نانو می تواند شفافیت، هدایت حرارتی و رسانایی مصالح ساختمانی را بهبود بخشد [18]. برای مثال، پوشش‌دهی نانوکامپوزیت‌ها می‌تواند پوشش‌هایی با خواص ضد آتش عالی بر روی مصالح ساختمانی ایجاد کند. هنگامی که آتش سوزی رخ می دهد، این پوشش می تواند به طور موثری گسترش آتش را کاهش دهد و زمان ارزشمندی را برای تخلیه و مهار آتش فراهم کند. با کنترل ترکیب، مورفولوژی و ساختار نانوکامپوزیت‌های کاربردی، مصالح ساختمانی خواص مکانیکی، دوام و سازگاری محیطی بهتری داشتند و در نتیجه ایمنی، قابلیت اطمینان و راحتی ساختمان‌ها را بهبود می‌بخشند [19]. می توان از آن برای توسعه انواع جدیدی از مواد مقاوم در برابر آتش، مانند شیشه های عایق نانو سیلیکون و مقاوم در برابر آتش استفاده کرد. استفاده از این روش برای دیوارهای ساختمان، پارتیشن ها، درها و پنجره ها، و همچنین دیوارهای پرده و سقف، می تواند سطح کلی حفاظت در برابر آتش ساختمان را تا حد زیادی بهبود بخشد.

پیشرفت سریع در توسعه عملکرد انرژی در ساختمان های سبز انجام شده است. در مقاله مروری قبلی، غفاریان حسینی و همکاران. عملکرد انرژی پایداری زیست محیطی در ساختمان سبز را بر اساس تئوری ها و اجراها روشن کرد [20]. آنها ماهیت توسعه پایدار را در اجرای طراحی ساختمان سبز نشان دادند و توسعه راه حل های انرژی کارآمد را از طریق ساختمان های سبز برای برآورده کردن نیازهای انرژی آینده نشان دادند. سپس، در کار بررسی لیو، آن ها تحلیل هزینه-فایده برای اجرای فناوری بهره وری انرژی در ساختمان های سازگار با محیط زیست در چین را با استفاده از پروژه Wanke به عنوان مورد ارزیابی کردند [21]. زوو و ژائو برای اولین بار جنبه های زیست محیطی، جنبه های اجتماعی، جنبه های اقتصادی و جنبه های انسانی ساختمان های سبز را بررسی کردند [22]. علاوه بر این، مشکلات اجتماعی در ساختمان‌های سبز خلاصه می‌شود و از این طریق بستر اجتماعی سالمی را برای توسعه سبز فراهم می‌کند [23]. همچنین مقالات مروری در مورد پایداری زیست محیطی ساختمان های سبز از طریق مدل سازی اطلاعات ساختمان منتشر شد [24،25]. با این حال، گزارش های کمی در مورد نانوکامپوزیت های کاربردی برای ساختمان های سبز وجود دارد.

مقاله مروری توسعه اخیر نانوکامپوزیت های کاربردی برای ساختمان های سبز را خلاصه کرد. نانوکامپوزیت‌های کاربردی مختلف برای ساختمان‌های سبز مورد بررسی قرار گرفته‌اند، مانند مصالح ساختمانی صرفه‌جویی در مصرف انرژی، مصالح ساختمانی سازگار با محیط زیست، و مصالح ساختمانی هوشمند (شکل 1). بر اساس دانش ما، چالش ها و چشم انداز نانوکامپوزیت های کاربردی برای ساختمان های سبز پیشنهاد شده است. انتظار می رود که این مقاله مروری از توسعه نانوکامپوزیت های کاربردی برای ساختمان های سبز حمایت کند.