توافق نامه پاریس که با تغییرات آب و هوایی سروکار دارد، بر مسیر توسعه سبز جهانی و دگرگونی کم کربن تأکید داشت (هورویتز، 2016). ساختمان و ساخت و ساز 39 درصد از کل انتشار کربن در سراسر جهان را تشکیل می دهد (گزارش وضعیت جهانی، 2017). ساختمان، به عنوان یکی از انواع کلیدی انتشار کربن مصرفی، نیازمند توسعه سبز برای مقابله با تهدید کمبود انرژی و زوال محیطی است (لیو و همکاران، 2019a). بنا به تعریف شورای جهانی ساختمان سبز، ساختمان‌های سبز به ساختمان‌هایی اطلاق می‌شود که می‌توانند تأثیرات منفی را کاهش داده یا از بین ببرند و در طراحی، ساخت و بهره‌برداری خود تأثیرات مثبتی بر محیط‌زیست، جامعه و اقتصاد داشته باشند. اصطلاح “ساختمان سبز” اغلب به جای سایر موارد مانند ساختمان پایدار، ساخت و ساز پایدار و ساختمان با عملکرد بالا استفاده می شود (به عنوان مثال به زوو و ژائو، 2014؛ لی و همکاران، 2017 مراجعه کنید). ساختمان های سبز نقش اساسی در کاهش اثرات منفی ساختمان ایفا می کنند و از این رو به یک موضوع تحقیقاتی مهم و ضروری تبدیل می شوند.

بر اساس ارقام ارائه شده توسط بانک جهانی (بانک جهانی، 2019) مناطق شهری 56 درصد از جمعیت جهان را در سال 2019 تامین می کنند. مشاهده می‌شود که 600 شهر برتر با بیشترین جمعیت، که عمدتاً شهرهایی با تراکم بالا هستند، تنها 20 درصد جمعیت جهان را در خود جای می‌دهند اما 70 درصد از گازهای گلخانه‌ای را منتشر می‌کنند که چالش‌ها و پتانسیل‌های کاهش انتشار کربن و پایداری را برجسته می‌کند. در شهرهای پر تراکم در همین حال، درصد شهرنشینی به سرعت از 36.6 درصد در سال 1970 به 55.3 درصد در سال 2018 افزایش یافته است (UNPD، 2019)، که نشان دهنده نیاز فوری به انجام اقداماتی برای کاهش انتشار کربن در شهرها است. علاوه بر این، با توسعه فناوری‌های سبز نوظهور، مانند انرژی‌های تجدیدپذیر پیشرفته و مصالح ساختمانی (دتسی و همکاران، 2020؛ دوکوزیس و همکاران، 2020؛ نگوین و همکاران، 2020)، فرصت‌های جدیدی برای کاهش انتشار کربن و پایدارتر شود. بنابراین، دستیابی به ساختمان های سبز در شهرهای با تراکم بالا بسیار مهم است اما یک منطقه امیدوارکننده است.

ارزیابی ساختمان سبز (GBA) یک روش موثر و پرکاربرد برای ارزیابی کمی میزان سبز بودن ساختمان است (علی و النصیرات، 2009). به طور کلی، GBA کل چرخه عمر یک ساختمان، از جمله برنامه ریزی، طراحی، ساخت، بهره برداری، نگهداری، نوسازی و تخریب آن را در نظر می گیرد (Liu et al., 2019b). از زمان ظهور اولین سیستم GBA (در سال 1990، BREEAM)، تعداد زیادی سیستم بسیار متفاوت برای ارزیابی پایداری ساختمان ها توسعه یافته است. سیستم های GBA معمولی شامل LEED (US) (سیستم رتبه بندی LEED)، BREEAM (بریتانیا) (BREEAM)، CASBEE (ژاپن) (CASBEE)، ستاره سبز (استرالیا) (ستاره سبز)، BEAM Plus (هنگ) هستند. Kong SAR) (BEAM Plus)، استاندارد ارزیابی برای ساختمان سبز (چین) (استاندارد ارزیابی برای ساختمان سبز GB/T 50378–2019)، علامت سبز (سنگاپور) (طرح گواهی علامت سبز)، گلوب سبز (ایالات متحده/کانادا) ( Green Globes) و Green Building Index (مالزی) (Green Building Index). این سیستم های GBA برای ارزیابی عملکرد ساختمان های سبز از طریق یک سری معیارهای استاندارد شده و از پیش طراحی شده توسعه یافته اند (رتزلاف، 2008). یک سیستم GBA معمولی شامل مجموعه ای از چک لیست ها است و مقادیر مختلف امتیاز به هر عنصر، با وزن های متفاوت برای اهمیت نسبی آنها در مسائل پایداری اختصاص داده می شود (پاپامیکل، 2000).

تاکنون، مطالعات متعددی مقایسه سیستم‌های GBA را انجام داده‌اند (Awadh، 2017؛ Li et al.، 2017؛ Varma and Palaniappan، 2019). مطالعات آنها عمدتاً بر مقایسه مستقیم مقوله‌های ارزیابی، نمرات نرمال شده، معیارهای رتبه‌بندی و نتایج نمره‌گذاری متمرکز بوده است (Mattoni et al., 2018). برای صاف کردن مقایسه GBA، به طور کلی، محققان ابزارهای ارزیابی هدف را بر اساس نظریه‌های پایداری مرتبط و/یا چارچوب‌های ارزیابی ایجاد شده بازسازی می‌کنند تا بتوان این سیستم‌های GBA را در یک مقیاس مقایسه کرد (Illankoon et al., 2017b; Saldaña-Márquez et al. .، 2018). موارد محبوب عبارتند از ستون های پایداری (تصویب شده توسط ایلانکون و همکاران (2017a)، خوشناوا و همکاران (2018) و دوان و همکاران (2017)، و غیره)، دسته LEED (تصویب شده توسط Chandratilake و Dias (2013) و غیره) و سایر مقوله های اختصاص داده شده (Ilankoon et al., 2017b).

اگرچه تحقیقات گسترده ای سیستم های GBA را از دیدگاه های مختلف بررسی کرده است، کمی به طور صریح دیالکتیک GBA، به ویژه پیچیدگی و پویایی آن را بررسی کرده است. با این حال، ارزیابی ساختمان‌های سبز به سه دلیل زیر می‌تواند به عنوان یک سیستم پویا پیچیده با دیالکتیک در نظر گرفته شود.

اول، مطالعات قبلی یک رابطه پیچیده و پویا بین گواهی ساختمان سبز و نگرش ساکنان در مورد خدمات و محیط داخلی ارائه شده توسط ساختمان پیدا کرده اند. رضایت ساکنین از محیط ساخته شده پیچیده است که هم با پارامترهای فیزیکی و هم عوامل روانی تعیین می شود. برخی از مطالعات اشاره کردند که ساکنانی که می‌دانند در ساختمان‌های سبز زندگی می‌کنند معمولاً نسبت به کسانی که در ساختمان‌های غیر سبز زندگی می‌کنند نسبت به تغییرات آسایش حرارتی در ساختمان‌هایشان تحمل بیشتری دارند (Deuble and dear, 2012; Gou et al., 2013). همچنین، ساختمان‌های سبز با محیط کاری راحت می‌توانند کارمندان با کیفیت بالا را جذب و حفظ کنند (هیرواگن، 2000؛ سینگ و همکاران، 2010)، و کیفیت هوای درک شده و بهره‌وری خود گزارش شده کارکنان را بهبود بخشند (تاچر و میلنر، 2016).

دوم، ارتباطات دیالکتیکی بین اصطلاحات ساختمان های سبز و صرفه جویی در انرژی ساختمان یا مصرف انرژی یافت شد.

از یک طرف می توان از مصرف انرژی یا صرفه جویی در انرژی برای ارزیابی عملکرد ساختمان های سبز استفاده کرد. گاهی اوقات ساختمان‌های سبز انرژی بیشتری نسبت به طراحی‌شده نیاز دارند، حتی از ساختمان‌های غیر سبز قابل تشخیص نیستند (Geng et al., 2019). اختلاف مصرف انرژی ناشی از عملکردهای طراحی شده و اشغال شده ساختمان های سبز پیچیده است (هفرنان و همکاران، 2015). برخی از محققان تلاش کرده اند تا تفسیر را دریابند. به عنوان مثال، ژائو و همکاران. (2015) یک اثر بازگشتی در ساختمان های سبز پیدا کرد. صرفه جویی در انرژی حاصل از بکارگیری فناوری های کارآمد انرژی در ساختمان های سبز به دلایل غیر فنی مانند نگرش های عمومی، رفتار ساکنان، نیازهای اجتماعی و انسانی می تواند کمتر از حد انتظار باشد. لیانگ و همکاران (2019) 117 مدیر تاسیسات را در ایالات متحده به منظور بررسی شکاف عملکرد در ساختمان های سبز مشاهده کرد و سه دلیل برای این تفاوت یافت: 1) مصرف کنندگان انرژی بیش از برآورد شده در طراحی انرژی، 2) تعداد ساکنان بیشتر از انتظار می رود، 3) فن آوری های انرژی کارآمد شکست داشتند. دوایکات و علی (2016) یک مطالعه روی میز با 17 تحقیق تجربی از حق بیمه هزینه سبز انجام دادند و دریافتند که بیش از 90 درصد ساختمان های سبز کمتر از همتایان معمولی خود هزینه ندارند.

از سوی دیگر، ساختمان‌های کم مصرف که دارای شدت مصرف انرژی پایین (EUI) هستند، به دلیل سازگاری با تعریف ساختمان سبز، می‌توانند به عنوان ساختمان‌های سبز برچسب‌گذاری شوند. بهینه سازی استفاده از انرژی در ساختمان ها یکی از دغدغه های اصلی در طراحی ساختمان سبز است (گان و همکاران، 2020).

سوم، یک رابطه پویا بین GBA و مدیریت پروژه، مانند ردیابی چرخه عمر و مشارکت ذینفعان پیدا شد. کاشیاپ و پریدا (2017) تاکید کردند که اثربخشی ارزیابی به موفقیت درگیر شدن ذینفعان بستگی دارد. وو و لو (2010) سه سیستم GBA (یعنی LEED، Green Globes و BCA Green Mark) را بررسی کردند و تأکید کردند که ساختمان سبز یک فرآیند طولانی مدت عملیاتی است تا یک ساختمان ساده و متکی بر جریان روان فرآیند مدیریت پروژه است. لی و همکاران (2020) هزینه‌های چرخه عمر ساختمان‌های سبز غیرمسکونی در سنگاپور را بررسی کرد و دریافت که افزایش یک سطحی در استاندارد گواهی مارک سبز تأثیر قابل‌توجهی بر هزینه‌های عملیاتی ندارد. پان و نینگ (2014) 243 مقاله مرتبط با ساختمان های سبز را بررسی کردند و دریافتند که دیالکتیکی بین ارزش های پیشنهادی سهامداران مختلف و شناخت آنها از اهمیت همکاری در ارائه ساختمان های پایدار وجود دارد.

علاوه بر عدم توجه صریح دیالکتیک GBA، روشن نیست که آیا و چگونه سیستم های GBA موجود به طور کامل پیامدهای ویژگی های شهرهای با تراکم بالا را در رابطه با ساختمان های سبز در نظر می گیرند یا خیر. با توجه به افزایش شهرنشینی در سراسر جهان، شهرهای پر تراکم روند آینده خواهند بود. برخی از عوامل محیطی ناشی از ویژگی‌های شهرهای پرتراکم مانند جزیره گرمایی شهری و آلودگی نوری، بر ارزیابی ساختمان‌های سبز تأثیر می‌گذارند. این موضوع در مطالعات قبلی به اندازه کافی مورد توجه قرار نگرفته است.

به منظور پرداختن به چالش های فوق الذکر، نیاز شدیدی به پیشنهاد یک چارچوب سیستم دیالکتیکی برای ارزیابی ارتباطات پیچیده و پویا بین عناصر یک سیستم GBA هنگام استفاده در شهرهای پر تراکم وجود دارد. علاوه بر این، بسیاری از اصطلاحات برای نشان دادن مجموعه ابزارهای ارزیابی ساختمان سبز استفاده شده است، مانند ابزارهای رتبه بندی یا ارزیابی، روش ها، سیستم ها، طرح ها، استانداردها و غیره. ‘. در ادامه این بخش مقدماتی، این مقاله یک چارچوب سیستم دیالکتیکی برای GBA در شهرهای پر تراکم پیشنهاد می‌کند که سه بعد مفهوم، روش‌شناسی و ارزش را در نظر می‌گیرد. این مقاله سپس چالش‌های پیش روی GBA را با استفاده از چارچوب توسعه‌یافته بررسی می‌کند و به دنبال آن یک بررسی دقیق از ویژگی‌های کلیدی ۱۲ سیستم انتخاب‌شده GBA را بررسی می‌کند. در نهایت، پیامدهای یافته ها مورد بحث قرار می گیرد و نتیجه گیری می شود.