…

ترویج ساختمان سبز می تواند به صنعتی شدن ساختمان سبز سرعت بخشد. بنابراین، ارتقای صنعت ساختمان سبز نیز بسیار مهم و قابل توجه است. مطالعات متعددی در رابطه با ارتقای صنعت ساختمان سبز انجام شده است و راهبردهای بسیاری برای تقویت توسعه آن بر اساس تحلیل جامع وضعیت فعلی صنعت پیشنهاد شده است. روش‌های تحقیقاتی زیادی برای شناسایی شاخص‌هایی که بر صنعت ساختمان سبز در چین تأثیر می‌گذارند، بکار گرفته شده‌اند. کوین (2015) و لیو و همکاران. (2012) وضعیت توسعه صنعت ساختمان سبز در چین را از منظر تحلیل کیفی، مانند نظرسنجی مصاحبه و پرسشنامه بررسی کرد. در حالی که، زینگ و کائو (2019) یک مدل بازی تکاملی را برای بررسی تعاملات بین فناوری، دانش و رفتار شرکت‌ها در شبکه‌های نوآوری توسعه دادند، بنابراین عوامل مهم مؤثر بر وضعیت پایدار تکاملی را شناسایی کردند. این مطالعات به این نتیجه رسیدند که کمک مالی و حمایت مالی دولت، اجرای قوانین و مقررات ملی انگیزه های غالب برای صنعت ساختمان سبز در چین است. با این حال، موانعی مانند کمبود ظرفیت فنی، هزینه ساخت بالا و عدم تجربه گواهینامه ممکن است مانع توسعه صنعت ساختمان سبز شود. هنگامی که صحبت از صنعت ساختمان سبز در خارج از کشور می شود، Golej و Adamuscin (2019) با تجزیه و تحلیل توسعه سیستم های رتبه بندی ساختمان سبز و محصولات و خدمات ساختمان سبز و شن و همکاران، مروری بر صنعت ساختمان سبز در اسلواکی ارائه کردند. (2017) از بررسی پرسشنامه ای برای خلاصه کردن عوامل موفقیت در صنعت ساختمان سبز تایلند استفاده کرد و راهبردهایی را برای تضمین توسعه پایدار این صنعت پیشنهاد کرد. از دیدگاه جهانی، باومرت (2015) مروری بر بازارهای جهانی برای خدمات ساختمان سبز ارائه کرد و به این نتیجه رسید که صنعت ساختمان سبز جهانی به طور پایدار و مستمر توسعه خواهد یافت و فرصتی عالی برای توسعه صنعت ساختمان سبز در چین ارائه می کند. . اگرچه صنعت ساختمان سبز در چین در مرحله اولیه خود است، اما پتانسیل زیادی برای توسعه دارد و می تواند یک انقلاب واقعی ساختمان سبز را در چین رهبری کند.

صنعت ساختمان سبز با ماهیت چند سازمانی آن، شامل ذینفعان مختلف مانند مالکان، طراحان، پیمانکاران، شرکت های مشاور و مقامات دولتی مشخص می شود که به پیچیدگی ذاتی آن می افزاید (یانگ و زو، 2014). با این حال، مطالعات قبلی تنها یک سری اقدامات را برای اطمینان از توسعه پایدار صنعت ساختمان سبز بر اساس تجزیه و تحلیل وضعیت توسعه صنعت ساختمان سبز در چین ارائه کرده است. یعنی مطالعات کنونی یکپارچگی و پیچیدگی صنعت ساختمان سبز را نادیده گرفته و صنعت ساختمان سبز را به عنوان یک سیستم پیچیده در نظر نگرفته اند که الهام بخش این مطالعه است. بنابراین، این مطالعه سعی دارد صنعت ساختمان سبز را به عنوان یک سیستم پیچیده در نظر بگیرد و از نظریه مبتنی بر سیستم برای بررسی سیستماتیک بودن صنعت ساختمان سبز استفاده شود.

تحقیقات سیستم پیچیده نقش محوری در علوم طبیعی و اجتماعی ایفا می کند (لیدیمن و همکاران، 2013). محققان رشته های مختلف احتمالاً علم پیچیدگی را در تحقیقات خود به کار می برند (آرتور، 2014؛ جیانگ و کومار، 2019). روابط غیرخطی در یک سیستم پیچیده را می توان با علم پیچیدگی حل کرد که همچنین بر ویژگی ها و روابط متقابل بین عناصر تمرکز دارد (Ding et al., 2018b).

در حال حاضر، رویکرد سیستم های پیچیده به طور گسترده در مطالعه سیستم صنعت مورد استفاده قرار گرفته است. سیستم صنعت خدمات انرژی ساختمان و سیستم به حداقل رساندن زباله های ساخت و ساز و تخریب را به عنوان مثال در نظر بگیرید. پاتلیتزیاناس و همکاران (2008) یک سیستم پشتیبانی تصمیم گیری اطلاعاتی شامل چندین شاخص ارائه کرد و این سیستم می تواند به صنعت خدمات انرژی ساختمان در دستیابی به توسعه پایدار کمک کند. و هنگامی که نوبت به سیستم دوم رسید که می‌توان آن را سیستم کمینه‌سازی زباله C&D نیز نامید، محققان آن را از منظری سیستماتیک اما از نقاط ورودی متفاوت مطالعه کردند. روش اصلی مورد استفاده رویکرد پویا سیستم بود. دینگ و همکاران (2018b) رویکرد پویای سیستم و مدل‌سازی مبتنی بر عامل را با بررسی پیچیدگی سیستم مقایسه کرد. در حالی که دیگران از خود سیستم شروع کردند، مانند شناسایی و تجزیه و تحلیل عوامل اصلی مؤثر بر اثربخشی سیستم صنعت (Ajayi and Oyedele, 2018؛ Ajayi et al., 2015)، استفاده از رویکرد پویا سیستم برای انتخاب ترکیب های بهینه سازی مناسب (جیا و همکاران همکاران، 2017)، و هائو و همکاران. (2019) روابط متقابل پویا عوامل اصلی را آشکار کرد و اثرات پویای استراتژی های مدیریت را ارزیابی کرد.

اگرچه این روش‌های مبتنی بر سیستم، سیستم صنعت را از منظری جامع در نظر می‌گیرند، برخی محدودیت‌ها هنوز وجود دارد. سیستم پشتیبانی تصمیم گیری اطلاعاتی مورد استفاده در سیستم صنعت خدمات انرژی ساختمان، ویژگی های پویا سیستم صنعت را نادیده می گیرد (دنگ و همکاران، 2017b). در حالی که رویکرد پویا سیستم شکاف را پر کرد. مطالعات فوق در مورد سیستم کمینه سازی زباله C&D رفتار دینامیکی سیستم را به طور جامع مورد بررسی قرار دادند، اما آنها تعاملات بین عوامل داخلی و خارجی را نادیده گرفتند و سیستم را به عنوان یک سیستم باز تلقی نکردند (Yuan et al., 2022).

همانطور که در بالا نشان داده شد، چندین کاستی در تحقیقات موجود وجود دارد. اولاً، تحقیقات موجود در صنعت ساختمان سبز تمایل دارد که ماهیت پیچیده صنعت را نادیده بگیرد و آن را به عنوان یک سیستم پیچیده تشخیص ندهد. در عوض، آنها عمدتاً استراتژی‌های توسعه را بر اساس تحلیل کیفی پیشنهاد می‌کنند. ثانیاً، در حالی که روش‌های متداول مبتنی بر سیستم، دیدگاهی جامع از سیستم صنعت ارائه می‌دهند، اغلب از ویژگی‌های پویا آن غفلت می‌کنند. اگرچه رویکرد پویای سیستم به این شکاف می پردازد، اما نمی تواند تعاملات بین عوامل داخلی و خارجی را در نظر بگیرد و به سیستم صنعت به عنوان یک سیستم باز نگاه نمی کند. آیا روش تحقیقی وجود دارد که بتواند تمام خلأهای تحقیقاتی ذکر شده در بالا را پر کند؟ به عبارت دیگر، یک روش تحقیق می تواند یک سیستم خاص را به عنوان یک سیستم باز تلقی کند، مکانیسم دینامیکی این سیستم را بررسی کند و به طور همزمان تعاملات بین عوامل داخلی و خارجی را بررسی کند. در اینجا ساختار پراکنده می آید. دنگ و همکاران (2017b) و یوان و همکاران. (2022) از ساختار اتلاف کننده برای بررسی سیستم خدمات انرژی ساختمان و سیستم کمینه سازی زباله C&D استفاده کرد و هر دو نتایج تحقیقات رضایت بخشی را به دست آوردند.

ساختار پراکنده یک سیستم باز غیرخطی و دور از تعادل است و می تواند از طریق نوسانات جهش یابد، که اولین بار توسط پریگوژین پیشنهاد شد (پریگوژین و لفور، 1973). ساختار پراکنده معتقد است که یک سیستم باز می تواند به طور خود به خود از حالت بی نظم اولیه به حالت منظم از طریق مبادله مداوم مواد، انرژی و اطلاعات با محیط بیرونی تبدیل شود که به آن پدیده خودسازمان دهی می گویند (Gong et al., 2019) . برای تعیین اینکه آیا می توان از ساختار اتلاف دهنده برای مطالعه سیستم صنعت ساختمان سبز استفاده کرد یا خیر، بررسی اینکه آیا سیستم مطابق با اصول ساختار اتلاف دهنده است یا خیر، مهم است. طبق تئوری ساختار اتلافی، حداقل سه شرط لازم برای کمک به یک سیستم خاص برای تبدیل شدن به یک ساختار اتلاف پذیر لازم است: (1) سیستم یک سیستم باز است و دارای جریان پیوسته انرژی و ماده با جهان خارج است. (2) سیستم غیرتعادلی است که منشأ نظم است. (3) فعل و انفعالات غیرخطی در عناصر سیستم وجود دارد و نوسانات تصادفی می تواند ساختار را برای فرموله کردن یک حالت منظم ارتقا دهد (لی و جیانگ، 2022؛ لیانگ و همکاران، 2018). بیشتر سیستم‌های طبیعی باز و اتلاف‌کننده هستند و سیستم صنعت ساختمان سبز نیز همینطور است (شوارتسف، 2009). بنابراین، سیستم صنعت ساختمان سبز این پتانسیل را دارد که یک ساختار اتلاف کننده باشد، که به طور خود به خود از یک حالت بی نظم اولیه به یک حالت منظم تبدیل می شود.