توسعه همه جانبه ساختمان های سبز به دلیل توزیع عدم تعادل منطقه ای در چین محدود شده است. با توجه به کوتاه بودن مطالعات قبلی در سطح استانی در ارائه راهنمایی های عملی، این مقاله یک مطالعه در سطح شهر در چین بر اساس مجموعه داده های پانل شهرهای گوانگدونگ از سال 2008 تا 2019، با استفاده از یک سری شاخص های ارزیابی تفاوت برای تجزیه و تحلیل ویژگی های تفاوت‌های توزیع فضایی ساختمان‌های سبز و استفاده از مدل همبستگی خاکستری و مدل رگرسیون پانل برای بررسی تأثیرات ناشی از عوامل اقتصادی بحرانی. نتایج نشان می دهد که توزیع فضایی منطقه ساختمان سبز در استان گوانگدونگ یک ساختار هسته-حومه را نشان می دهد که وضعیت نامتعادل بالایی را ارائه می دهد. با این حال، عدم تعادل در طول زمان کاهش یافته است، با درجه تجمع فضاییساختمان های سبز در بیشتر شهرها به طور پیوسته در حال بهبود هستند. درآمد ساکنان، حمایت مالی و بازار املاک و مستغلات همگی تأثیرات مثبت قابل توجهی بر تجمع فضایی ساختمان های سبز دارند و توسعه صنعت ساخت و ساز تأثیر منفی قابل توجهی دارد. به این ترتیب، پیشنهادات ملموس در چهار جنبه فوق برای کاهش تفاوت های توزیع فضایی ساختمان های سبز بین شهرهای مختلف ارائه شده است که می تواند توسعه متوازن ساختمان های سبز را هدایت کند.