چهار پارامتر اقلیمی برای 80 ایستگاه هواشناسی با استفاده از روش K -means خوشه‌بندی شدند. مقدار silhouette (SV) برای یافتن تعداد بهینه خوشه ها استفاده شد. از این رو، SV برای محدوده ای از k اعداد بین 3 و 8، یعنی 6 اجرا از خوشه بندی با روش K -means محاسبه شد، که هر کدام یک SV منحصر به فرد برای یک عدد k خاص محاسبه می شود. جدول 4 مقادیر شبح مرتبط با تعداد مختلف خوشه را نشان می دهد. همانطور که مشاهده می شود، بالاترین مقادیر SV که نشان دهنده بهترین کیفیت خوشه بندی است به ترتیب برای 4، 3 و 5 خوشه به دست آمد. از این رو، این نشان می‌دهد که تعداد چهار خوشه بهترین تعداد خوشه‌های اقلیمی برای عملکرد پایداری ساختمان‌ها در ایران است.

برای تایید بیشتر تعداد بهینه مناطق آب و هوایی، نقشه های پهنه بندی برای شماره های سه منطقه یعنی خوشه های 3، 4 و 5 در شکل 5 همراه با نمودارهای راداری که مقادیر نرمال شده پارامترهای هواشناسی را نشان می دهد (MP، DTR، CDD، و) مقایسه شده است. HDD) برای هر نقشه منطقه بندی. مقایسه مناطق و پارامترهای مختلف در شکل 5 نشان می دهد که سه مقدار نرمال شده CDD، HDD و MP خوشه ها را می توان به وضوح تشخیص داد. با این حال، نقشه پهنه بندی برخی ناسازگاری های نسبی بین مناطق مشخص شده و پارامترهای اقلیمی آنها را نشان می دهد. به عنوان مثال، میانگین بارندگی سالانه در منطقه 3c بسیار متغیر است و از 220 تا 1330 میلی متر متغیر است. از سوی دیگر، نقطه ضعف نقشه پهنه بندی 5 خوشه ای در شکل 5. III، تقسیم برخی مناطق با ویژگی های اقلیمی مشابه به مناطق مختلف است. از این رو، نمودار راداری شکل 5. III برای مناطق 5b و 5d برای برخی پارامترهای آب و هوایی مانند CDD، بارش و HDD کاملاً یکسان است. با این حال، مشکل خاصی در نقشه پهنه بندی 4 خوشه ای وجود ندارد ( شکل 5 .II) و بنابراین نه تنها چهار منطقه کاملاً متمایز در نمودار رادار شناسایی شده اند، بلکه یک سازگاری بین مناطق آب و هوایی در 4 وجود دارد. -نقشه پهنه بندی خوشه ای

شکل 5 . نقشه های پهنه بندی اقلیمی در مطالعه موردی برای (I) 3 خوشه، (II) 4 خوشه و (III) 5 خوشه.