ساختمان سبز به عنوان یک فرم ساختمانی صرفه جویی در منابع و سازگار با محیط زیست، با هدف ارائه فضای زندگی اکولوژیکی و انسان گرایانه به ساکنان. برای ارتقای محبوبیت ساختمان های سبز در صنعت ساخت و ساز، ارزیابی هزینه و فایده افزایشی موثر یک پیش نیاز ضروری است. با این حال، عناصر متفرقه و معیارهای ارزیابی فازی اغلب چالش هایی را برای ارزیابی دقیق ایجاد می کنند. علاوه بر این، نوسان عناصر افزایشی هزینه و فایده در کل چرخه عمر ساختمان‌های سبز نیز کاربرد روش‌های ارزیابی استاتیک را محدود می‌کند. برای پرداختن به این محدودیت‌ها، این مطالعه شناسایی عناصر هزینه‌های افزایشی و مزایای افزایشی را با فرض استخراج ویژگی‌های فازی پیشنهاد می‌کند. به طور همزمان، ما همچنین مفهوم کارایی تولید (PE) را در صنعت تولید معرفی کردیم و مدل BCC را از طریق تحلیل پوششی داده ها (DEA) برای ارزیابی کمی PE ساختمان سبز توسعه دادیم. در نهایت، شش ساختمان سبز در چین به عنوان مواردی برای اجرای ارزیابی کمی PE در نظر گرفته شده است. نتایج نشان می‌دهد که واگرایی PE عمدتاً از پیکربندی شخصی عناصر مختلف ناشی می‌شود. علاوه بر این، PE به دلیل تأثیر تنظیم تعادل “ورودی-خروجی” در کل چرخه زندگی شناور است. این مطالعه یک پیش‌بینی پویا از کارایی ساختمان سبز است و پیشنهاداتی را برای دست اندرکاران برای بازسازی تخصیص منابع پروژه ارائه می‌کند.