بهسازی انرژی ابزار مهمی برای دستیابی به کربن زدایی در بخش ساختمان است، اما در حال حاضر موانع مالی زیادی برای اجرای آنها وجود دارد. اوراق قرضه سبز می تواند راه موثری برای تامین مالی پروژه های مقاوم سازی با تامین سرمایه اولیه قابل توجه با دوره های بازپرداخت طولانی باشد. با این حال، در مورد اوراق قرضه سبز و نحوه استفاده از آنها برای تامین مالی پروژه های مقاوم سازی تحقیقات کافی وجود ندارد. بنابراین، این تحقیق از یک رویکرد تحقیق طراحی توصیفی برای بررسی استفاده از اسناد درآمد حاصل از انتشار اوراق قرضه سبز استفاده می‌کند و چگونگی استفاده از اوراق قرضه سبز برای تامین مالی بهسازی انرژی در ساختمان‌ها را ارزیابی می‌کند. نتایج نشان می‌دهد که اکثر ناشران اوراق قرضه سبز که استفاده خود از عواید را به صورت عمومی اسناد می‌دادند، درآمدهای خود را به دسته‌های «ساختمان‌های سبز» یا «بازده انرژی» تحت اصول اوراق قرضه سبز اختصاص دادند. از میان این صادرکنندگان، درآمد کمتری به پروژه‌های تقویت انرژی اختصاص یافت. هنوز تعداد کمتری حداقل استانداردهای عملکرد را برای مقاوم‌سازی تعیین می‌کنند، جزئیاتی را در مورد اقداماتی که به عنوان مقاوم‌سازی واجد شرایط هستند ارائه می‌دهند، یا نوع‌شناسی ساختمان هدفمند را تعریف می‌کنند. همچنین، اکثر حداقل استانداردها و فعالیت های مقاوم سازی مشخص شده توسط ناشران برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای مطابق با توافق پاریس در بخش ساختمان کافی نبود. به طور کلی، اگرچه استفاده شفاف از اسناد درآمدی به یک استاندارد بین‌المللی تبدیل شده است، به نظر می‌رسد که شفافیت کافی نبوده است تا ناشران اوراق قرضه سبز را برای هدف قرار دادن کربن‌زدایی عمیق از طریق مقاوم‌سازی اوراق قرضه سبز تشویق کند. این یافته ها و کمبود دانش کنونی به نیاز به تحقیقات بیشتر در مورد این موضوع و نیاز بالقوه برای تعدیل ابزارهای بدهی پایدار برای تحریک کربن زدایی از طریق مقاوم سازی اشاره دارد.