صنعت ساخت و ساز تقریباً 33 درصد از انتشار کربن جهانی را تشکیل می دهد و 40 درصد از مواد خام و انرژی جهان را مصرف می کند (وانگ و همکاران، 2021). به عنوان یکی از بخش‌های مهم صنایع نوظهور استراتژیک، توسعه بهتر ساختمان‌های سبز (GBs) اهمیت عملی زیادی برای ارتقای حفظ انرژی و کاهش انتشار، و همچنین رهبری تحول و ارتقای صنعت ساخت‌وساز در چین دارد. در قرن بیست و یکم، حفاظت از محیط زیست سبز به طور فزاینده ای در عمل از طریق ملاحظات طراحی، توسعه، و بهره برداری از GB ها به کار گرفته شده است که شامل عواملی مانند دولت، شرکت ها و مصرف کنندگان می شود (Li et al., 2017a, Li et al. ، 2017b؛ کارستن و الکساندر، 2022. علیرغم اینکه دولت سیاست‌های مختلفی را برای عمومی‌سازی و توسعه GB اجرا کرده است، سطح توسعه آن‌ها هنوز از نیازهای پیشرفت اجتماعی-اقتصادی عقب‌تر است.

بر اساس نظریه‌های توسعه صنعت، برخی از محققان فرآیند توسعه GBs در چین را خلاصه کرده‌اند (Liu et al., 2022; C W. Sun et al., 2023). به طور کلی می توان آن را به سه مرحله تقسیم کرد و ویژگی های GB و نقش دولت در مراحل مختلف توسعه متفاوت است.

مرحله اول مرحله مقدماتی GBs است. در این مرحله، اگرچه دولت سیاست‌های مربوطه را اجرا می‌کند و یارانه‌ها را ارائه می‌کند، اما بلوغ محدود فناوری GBs و پیچیدگی مدیریت پروژه مانع از پیشرفت‌ها و نوآوری‌های قابل توجه در فرآیندها و محصولات موجود توسعه‌دهندگان می‌شود. در نتیجه، سهم بازار GB کم باقی می ماند. مرحله دوم مرحله رشد GB است. با رواج GB ها، سطح فناوری و مدیریت پروژه GB به تدریج در حال بهبود است. توسعه دهندگان تلاش می کنند از مزیت رقابتی GB ها برای ردیابی اثربخشی و بهره وری عملیات داخلی استفاده کنند تا هماهنگی بین عملکرد محیطی و عملکرد رقابتی (مانند هزینه و کیفیت) را کشف و استفاده کنند. مقیاس بازار GB به تدریج در حال گسترش است. در همین حال، دولت به اعطای یارانه برای شرکت های دولتی ادامه می دهد. سومین مرحله بلوغ GB است. در این مرحله، فناوری و مدیریت پروژه GB به یک سطح بالغ می رسد و GB به طور گسترده پذیرفته می شود. دولت به تدریج یارانه را لغو می کند و از بازار خارج می شود، که رهبری بانک ها را از دولت محوری به بازار محوری تغییر داد.

به منظور ترویج توسعه GBs، دولت به طور متوالی یک سری سیاست ها را صادر کرده است. سیاست یک ابزار استراتژیک است که به ادارات دولتی با استفاده از برخی ابزارها برای دستیابی به اهداف تعیین شده اشاره دارد (لیو و همکاران، 2020). سیاست‌های ساختمان سبز را می‌توان بر اساس اهدافی که باید به آنها دست یافت (لی و همکاران، 2021)، استانداردها و عملکردهایی که باید برآورده شوند به انواع مختلفی طبقه‌بندی کرد (G Wang et al., 2021; Yang et al., 2021) و دیدگاه های مختلف تحقیق (هی و همکاران، 2020). به عنوان مثال، لیائو و ژائو (2019) سیاست های ساختمان سبز را به حمایت مالی، مشوق های مالیاتی و نظارت و مدیریت تقسیم کردند. لیو و همکاران (2020) سیاست‌های ساختمان سبز را در شش دسته طبقه‌بندی کرد که شامل جهت‌محور، مبتنی بر مقررات، مبتنی بر ارزیابی، حمایت مالی، آموزش حرفه‌ای و سیاست‌های دانش و اطلاعات است. با توجه به تحقیقات موجود، اگرچه طبقه‌بندی سیاست‌های ساختمان سبز متفاوت است، اما همچنان شباهت‌های آشکاری به‌ویژه از نظر مقررات و اقدامات تشویقی وجود دارد. مقررات به قوانین دستور با اثر قانونی، از جمله مقررات مربوطه و اقدامات نظارتی و مدیریتی اشاره دارد (لی و همکاران، 2022). اقدامات تشویقی به سیاست‌هایی اطلاق می‌شود که توسط دولت برای تشویق سهامداران به گذار از رویه‌های سنتی مانند یارانه‌ها، مشوق‌های مالیاتی و حمایت از وام استفاده می‌شود. (لو و همکاران، 2021). این مطالعات در مورد سیاست های ساختمان سبز همچنین درک جدیدی را برای سیاست گذاران به ارمغان می آورد.

شایان ذکر است که در عملکرد مدیریت GB، اتخاذ یک سیاست ارتقای واحد و منسجم برای GB در مراحل مختلف توسعه ممکن است به شکاف قابل توجهی بین اهداف واقعی توسعه و انتظارات منجر شود. سیاست‌های دولت ممکن است همیشه تأثیر مثبتی بر توسعه GB تحت شرایط خاص نداشته باشد (شان و همکاران، 2022). اولاً، اکثر استان های چین یک سری مقررات ویژه برای GB ها مطابق با مقرراتی مانند “برنامه اقدام ملی ساختمان سبز” صادر کرده اند. با این حال، این مقررات عمدتاً از منظر کلی کنترل می شوند و به طور پویا مطابق با توسعه واقعی تنظیم نمی شوند و در نتیجه اثربخشی اجرای سیاست ها را کاهش می دهند (Pu and Zhu, 2019). ثانیاً، توسعه صنعت معمولاً مراحل مقدماتی، رشد و بلوغ را با ویژگی‌های متفاوت در هر مرحله طی می‌کند (هان و همکاران، 2020؛ لیانگ و فو، 2021). اگر سیاست ها به خوبی با ویژگی های هر مرحله هماهنگ نباشد، ممکن است اثرات نامطلوبی بر توسعه GB ها داشته باشد. علاوه بر این، با توجه به تئوری نوآوری مبتنی بر فناوری، توسعه GB ممکن است بدون حمایت از سیاست‌های تشویقی انگیزه نداشته باشد (Cornaggia et al., 2015; Kern et al., 2019). با این حال، سیاست‌های تشویقی بیش از حد ممکن است باعث وابستگی به منابع توسعه‌دهندگان شود و حتی خطرات رانت‌جویی سیاست را ایجاد کند (X H. Chen et al., 2021). اگر سیاست‌های جریمه‌ای برای کنترل بازار GBs وجود نداشته باشد، توسعه‌دهندگان ممکن است رفتارهای «سبزشویی» را انجام دهند که مانع از توسعه با کیفیت بالا صنعت می‌شود. با این حال، سیاست‌های مجازات بیش از حد سخت‌گیرانه نیز می‌تواند مانع توسعه GBs شود. بنابراین، چگونگی تطبیق سیاست‌های تشویقی و جریمه مناسب با توجه به مراحل مختلف GB، موضوعی مبرم است که مدیران باید به آن رسیدگی کنند.

برخی از محققان در مورد سیاست های تشویقی یا مجازاتی برای GB تحقیق کرده اند. سیاست‌های تشویقی، به‌عنوان «دربازکن» برای ترویج توسعه سریع GB. هدف آن‌ها کمک به توسعه‌دهندگان برای غلبه بر چالش‌های هزینه و فناوری از طریق یارانه‌های مستقیم دولتی، مشوق‌های مالیاتی، و سایر سیاست‌ها و برانگیختن اشتیاق آنها برای توسعه است (Kong and He, 2021). در همین حال، عناصر منبع جمع آوری شده و بازار GBs به طور موثر پرورش می یابد. فنگ و همکاران (2020) یارانه های دولتی را به عنوان یک عامل کنترلی تعیین کرد و استراتژی های تعادل تکاملی توسعه دهندگان و خریداران را تحت شرایط مختلف تجزیه و تحلیل کرد. آنها دریافتند که افزایش یارانه های دولتی می تواند توسعه GBs را ارتقا دهد. یانگ و همکاران (2021) تأثیر سیاست‌های زیست‌محیطی را بر پذیرش فناوری‌های سبز توسط پیمانکاران بر اساس یک مدل بازی تکاملی مطالعه کرد و دریافت که یارانه‌های سبز مؤثرتر از مالیات‌های زیست‌محیطی هستند. او و همکاران (2020) اثر مشوق سیاست‌های یارانه‌ای دولت را بر ارتقای توسعه GB با ساخت یک مدل دو مرحله‌ای سمت عرضه بررسی کرد. این مطالعه نشان داد که پرداخت یارانه به مصرف کنندگان نسبت به توسعه دهندگان اثر انگیزشی بهتری دارد. هوانگ و همکاران (2021) یک مدل تراکم همزیستی مستقل از GBs و ساختمان‌های سنتی (TBs) ساخت و همبستگی نزدیک بین اثربخشی مشوق‌های سیاست و انتخاب رفتاری سوژه‌ها را تحلیل کرد.

خط‌مشی‌های جریمه «دروازه‌بانان» هستند که هنگام اجرای سیاست‌های تشویقی توسط دولت، توسعه‌دهندگان را از درگیر شدن در شیوه‌های فریبنده باز می‌دارند. از یک طرف، هدف از سیاست مجازات محدود کردن سوء رفتار توسعه دهندگان از طریق جریمه ها یا مقررات زیست محیطی و ایجاد یک محیط توسعه مطلوب برای GB است. از سوی دیگر، سیاست های جریمه به بقای صنعت در بهترین حالت و بهینه سازی تخصیص منابع کمک می کند. او و همکاران (2020) از یک مدل بازی دو مرحله ای برای بررسی اینکه چگونه مقررات زیست محیطی بر فرآیند نظارت داخلی و انتقال اطلاعات در صنعت ساخت و ساز تأثیر می گذارد، استفاده کرد. سان و ژانگ (2019) بررسی کردند که آیا مکانیسم‌های مجازات دولتی اثر بازدارنده خوبی بر روی شرکت‌های مسلط و محروم در فرآیند “گرین‌شویی” دارد یا خیر. لیو و همکاران (2022) دریافتند که جریمه های بیش از حد می تواند توسعه دهندگان را به انتخاب رفتارهای غیرسبز با معرفی مکانیسم های نظارت عمومی و مجازات سوق دهد. شان و همکاران (2022) انتخاب استراتژیک سهامداران را مورد بحث قرار داد و به این نتیجه رسید که مجازات مناسب برای توسعه پایدار GBs مفید است.

محققان فوق به طور کلی سیاست مشوق یا مجازات واحد را تجزیه و تحلیل کردند، یعنی اینکه آیا افزایش شدت مشوق یا مجازات می تواند باعث توسعه GBs شود. در واقع، ترکیبی از این دو نوع سیاست بیشتر در راستای توسعه GB است. از یک طرف، استراتژی‌های تشویقی و جریمه علمی و منصفانه دولت می‌تواند به طور فعال رفتار ساخت و ساز توسعه‌دهندگان را هدایت کند، از اثرات جانبی در GB جلوگیری کند و توسعه پایدار GB را ترویج کند. از سوی دیگر، در مقایسه با سل، توسعه GB ها هم به سیاست های تشویقی حمایتی و هم به سیاست های جریمه دسترسی پذیرش نیاز دارد، که به طور موثر این دو سیاست را تطبیق داده و از تأثیرات «یک به علاوه یک بیشتر از دو» آنها استفاده می کند. این اهمیت استراتژیک مهمی برای توسعه GBs دارد. در پاسخ به چنین موقعیت‌هایی، برخی از محققان ترکیب‌های سیاستی را نیز بررسی کرده‌اند. به عنوان مثال، لیانگ و فو (2021) تأثیر سیاست‌های تشویقی و تنبیهی مختلف دولت را بر عرضه و تقاضای بانک‌های دولتی مطالعه کردند و دریافتند که مدل مالیاتی پویا-استاتیک یارانه مؤثرترین است. منگ و همکاران (2021) ترکیبی از یارانه های پویا و جریمه های ایستا را بر اساس تئوری چشم انداز تحلیل کردند و به این نتیجه رسیدند که ترکیبی که پیشنهاد کردند در ترویج ساخت و ساز ساختمان سبز برتر است. شنگ و همکاران (2020) سیاست های نظارتی سازگار با انگیزه را مورد مطالعه قرار داد و پیشنهاد کرد که اقدامات جریمه و تشویقی کلید اجرای موثر سیاست های نظارتی زیست محیطی در چین است. با این حال، مطالعات فوق مراحل خاص GBs را نادیده می‌گیرند و نمی‌توانند به طور کامل ترکیب‌های سیاستی را که با ویژگی‌های هر مرحله مطابقت دارند بررسی کنند.

توسعه GB تحت تأثیر ذینفعان مختلف مانند دولت، توسعه دهندگان و مصرف کنندگان است. مراحل مختلفی را طی می‌کند و ویژگی‌های متفاوتی را نشان می‌دهد که منجر به تأثیرات متفاوت سیاست‌ها در مراحل مختلف توسعه GB می‌شود. در همین حال، تطبیق موثر سیاست های تشویقی و مجازاتی دولت برای توسعه خوش خیم بانک های دولتی از اهمیت راهبردی برخوردار است.

بر اساس تحلیل فوق، این مطالعه توسعه GBs را به مراحل مختلف تقسیم می‌کند و ویژگی‌های مختلف هر مرحله را تحلیل می‌کند. به همین ترتیب، یک مدل بازی تکاملی سه‌جانبه شامل موجودیت‌های اصلی شرکت‌کننده ساخته می‌شود و استراتژی‌های تکامل تحلیل و مورد بحث قرار می‌گیرند. پس از آن، این مطالعه بر اولویت سیاست‌های تشویقی و سیاست‌های مجازات تمرکز نمی‌کند، بلکه هدف آن اهرم‌سازی اثر هم افزایی ترکیب‌های سیاستی است. بنابراین، این مطالعه عوامل پیچیدگی مانند مراحل مختلف توسعه GB، انتخاب استراتژی رفتاری ذینفعان مختلف و ترکیبی از سیاست‌های تشویقی و جریمه مختلف را در نظر می‌گیرد. بر اساس بازی تکاملی و ویژگی‌های مراحل مختلف توسعه GB، این مطالعه ترکیبی از سیاست‌های تشویقی و مجازات اتخاذ شده توسط دولت برای ترویج توسعه خوش‌خیم GBs در مراحل مختلف را بررسی می‌کند.