در هر ربع، افرادی که ساقه آنها به طور کامل یا جزئی در داخل ربع بود برای گونه مربوطه خود ثبت شد. شناسایی و نامگذاری گیاه به دنبال فلور چین بود ( کمیته تحریریه فلور چین، 2013 ). این گونه ها بر اساس پراکندگی طبیعی آنها در مناطق شنژن بر اساس فلور شنژن به عنوان گونه های بومی یا غیر بومی طبقه بندی شدند ( باغ گیاه شناسی Fairylake شنژن و آکادمی علوم چین، 2012 ). گونه های غیر بومی که در پنج سطح مهاجم اول مشخص شده در چک لیست گیاهان مهاجم چینی قرار دارند به عنوان گونه های مهاجم شناسایی شدند ( Ma et al., 2013a ).
در سطح طرح، مطابق با الگوهای منظر شهری، تنوع گیاهان خود به خود را با استفاده از غنای گونهای به عنوان معیار اندازهگیری کردیم. برای اطمینان از اندازه نمونه ثابت برای محاسبه غنای گونهای در هر قطعه، تعداد مساوی ربع به جز زمینهای خالی به طور تصادفی از هر نوع زیستگاه در هر قطعه انتخاب شد. با توجه به محدودیت در دسترس بودن زمین های خالی در قطعات نمونه ما، 22 کوادرات از پنج نوع زیستگاه مختلف در هر قطعه انتخاب شد: پنج ربع تصادفی به ترتیب از دیوارهای بنایی، کنار جاده ها، پایه درختان و لبه های فضاهای سبز مدیریت شده انتخاب شدند. دو ربع از زمین های خالی گرفته شد. تعداد گونههای گیاهی خود به خود ثبتشده در این ربعها برای تعیین کمیت غنای گونهای خود به خود برای هر قطعه استفاده شد. علاوه بر این، غنای گونه های بومی و غیربومی محاسبه شد و پاسخ آنها به الگوهای ساختمانی و فضای سبز مورد بررسی قرار گرفت.
2.4 . الگوهای فضای سبز ساختمان و شهری: انتخاب و تحلیل متریک
برای بررسی الگوهای منظر دو بعدی و سه بعدی ساختمان ها و فضاهای سبز، ده معیار ساختمان و ده معیار فضای سبز را انتخاب کردیم تا ترکیب، پیچیدگی، تکه تکه شدن و ناهمواری این الگوها را منعکس کنیم ( جدول 1 ): (1) ترکیب- تعداد و اندازه تکه ها؛ (2) پیچیدگی – پیچیدگی شکل تکه ها. (3) تکه تکه شدن – تجمع و اتصال وصله ها. و (4) زبری-تغییرپذیری در موجریزی سطح چشمانداز. برای مقایسه اثرات الگوهای ساختمان در مقابل فضای سبز بر غنای گونههای گیاهی خود به خود، ما یک به یک بین معیارهای ساختمان و معیارهای فضای سبز مطابقت دادیم. ساختمانها بر اساس «استاندارد یکنواخت طراحی ساختمانهای عمرانی (GB50354-2019)» برای محاسبه SHDI_B به سه دسته طبقهبندی شدند: ارتفاع کم (<10 متر)، چند طبقه (10 تا 24 متر)، یا بلند (بیش از 24 متر). متر). ارتفاع پوشش گیاهی به پنج دسته تقسیم شد (<1 متر، 1-3 متر، 3-6 متر، 6-10 متر، > 10 متر) برای اندازه گیری SHDI_G ( Zeng et al., 2022 ). ما همچنین دو معیار مهم را که نشاندهنده ویژگیهای سه بعدی الگوهای ساختمان هستند شامل میکنیم: نسبت مساحت کف (FAR) و درجه تراکم فضایی (SCD) ( لو و همکاران، 2021 ، یو و همکاران، 2021 ). از آنجایی که FAR و SCD را نمی توان برای فضاهای سبز محاسبه کرد، آنها در مقایسه اثرات بین الگوهای ساختمان/فضای سبز بر غنای گونه های گیاهی خود به خود گنجانده نمی شوند، اما به طور جداگانه تجزیه و تحلیل می شوند. معیارها در ArcGIS 10.5 و Fragstats 4.2 محاسبه شدند. همبستگی زیاد بین این معیارها نشان دهنده اطلاعات اضافی است. بنابراین، ما همبستگیهای 22 متریک را با استفاده از ضریب همبستگی اسپیرمن در SPSS 21.0 برآورد کردیم و جفتهای متغیر با ضریب همبستگی > 0.8 را حذف کردیم. ماتریس همبستگی حاصل در پیوست 1 ارائه شده است . در نهایت، ما MAPA، MVPA، LSI_B، LSI_G، AI_B، و AI_G را از تجزیه و تحلیل بعدی حذف کردیم و از 16 معیار باقیمانده استفاده کردیم.
میز 1 . معیارهای در نظر گرفته شده در مطالعه.
| نام (واحد) | اببر | فرمول | شرح | منابع |
|---|---|---|---|---|
| تعداد ساختمان/فضای سبز | NB/NG | NB/NG = N | تعداد کل ساختمان/فضای سبز در واحد تحلیلی. | Amici و همکاران، 2015 ، لیو و همکاران، 2017 ، لو و همکاران، 2021 |
| نسبت پوشش ساختمان/فضای سبز (%) | BCR/GCR | BCR/𝐺𝐶𝑅=∑𝐹𝐴، F: مساحت ساختمان/فضای سبز. الف: مساحت واحد تحلیلی. | درصد مساحت های همکف کلیه ساختمان ها/فضاهای سبز در واحد تحلیلی. | لیو و همکاران، 2017 ، لو و همکاران، 2021 |
| میانگین سطح پیش بینی ساختمان/پوشش گیاهی (متر مربع ) | MAPA/MVPA | MAPA/𝑀𝑉𝑃𝐴=TPA𝑁, TPA: کل منطقه طرح ریزی ساختمان/پوشش گیاهی. | میانگین مساحت ساختمان/پوشش گیاهی پیش بینی شده به صورت عمودی تا کف در واحد تحلیلی. | لیو و همکاران، 2017 ، لو و همکاران، 2021 ، زنگ و همکاران، 2022 |
| شاخص شکل منظر ساختمان ها/فضاهای سبز | LSI_B/LSI_G | LSI=𝐸𝐸min, E: طول کل لبه در یک منظره. E min : حداقل طول کل لبه در هر محله. | درجه پیچیدگی شکل منظر ساختمان/فضای سبز | لیو و همکاران، 2017 ، لو و همکاران، 2021 ، پنگ و همکاران، 2019 |
| تراکم لبه ساختمان ها/فضاهای سبز (m/ha) | ED_B/ED_G | ED=𝐸∑𝐹, E: محیط کل همه ساختمان ها/فضاهای سبز | طول لبه ساختمان ها/فضاهای سبز، تقسیم بر واحد مساحت | آمیسی و همکاران، 2015 ، پنگ و همکاران، 2019 |
| شاخص تجمیع ساختمان ها/فضاهای سبز | AI_B/AI_G | AI=∑𝑖=1𝑚𝑔iimax→𝑔ii𝑃𝑖100,g ii : تعداد مجاورت ها بین پچ نوع i به روش تک شماری. max → g ii : حداکثر تعداد مجاورت بین پچ نوع i. P i : نسبت چشم انداز متشکل از وصله نوع i. | AI برابر است با تعداد مجاورت های کلاس مربوطه، تقسیم بر حداکثر تعداد ممکن | لیو و همکاران، 2017 |
| شاخص پیوستگی وصله ساختمان ها/فضاهای سبز (%) | COHESION_B/COHESION_G | COHESION=1-∑𝑗=2𝑛𝑃ij∑𝑗=2𝑛𝑃ij𝑎ij1-1𝐴-1، p: محیط تکه ها. الف: ناحیه وصله. A: کل منطقه پچ. | ارتباط ساختمان ها/فضاهای سبز | چنگ و همکاران، 2020 ، وانگ و همکاران، 2020 |
| میانگین ارتفاع ساختمان/پوشش گیاهی (متر) | MAH/MVH | MAH/𝑀𝑉𝐻=∑𝑖=1𝑛𝐻𝑖𝑁, سلام: ارتفاع ساختمان/ پوشش گیاهی. | میانگین ارتفاع ساختمان/پوشش گیاهی در واحد تحلیلی. | لیو و همکاران، 2017 ، لو و همکاران، 2021 ، زنگ و همکاران، 2022 |
| انحراف استاندارد ارتفاع ساختمان/پوشش گیاهی (متر) | AHSD/VHSD | AHSD/𝑉𝐻𝑆𝐷=∑𝑖=1𝑛𝐻𝑖-𝑀𝐴𝐻/𝑀𝑉𝐻2𝑁 | تنوع ساختمان ها / پوشش گیاهی در واحد تحلیلی. | لیو و همکاران، 2017 ، لو و همکاران، 2021 ، زنگ و همکاران، 2022 |
| شاخص تنوع ساختمان/ ارتفاع پوشش گیاهی شانون | SHDI_B/SHDI_G | SHDI=-∑𝑖=1𝑛𝑃𝑖×𝐼𝑛𝑃𝑖, Pi: نسبت مساحت اشغال شده توسط نوع پچ. | تنوع ساختمان/ارتفاع پوشش گیاهی. | لیو و همکاران، 2017 ، لو و همکاران، 2021 ، زنگ و همکاران، 2022 |
| نسبت مساحت کف (%) | دور | FAR=∑𝑖=1𝑛(𝑐×𝐹)𝐴ج: تعداد طبقات. | نسبت بین مجموع مساحت ناخالص طبقه و مساحت واحد تحلیلی. | لیو و همکاران، 2017 ، لو و همکاران، 2021 |
| درجه تراکم فضایی | SCD | SCD=∑𝑖=1𝑛𝐹×𝐻𝑖∑𝑖=1𝑛𝐹×𝐻max, H max : حداکثر ارتفاع کل ساختمان ها. | میزان تراکم ساختمان ها در فضای سه بعدی | یو و همکاران، 2021 |
Leave A Comment