دولت ها مشوق هایی را برای ترویج شیوه های ساختمان سبز در بخش ساخت و ساز فراهم می کنند. در مقایسه با مشوق‌های نظارتی سفت و سخت، پاداش و غرامت مشوق‌های داوطلبانه هستند زیرا ذینفعان ساخت‌وساز می‌توانند انتخاب کنند که آنها را بپذیرند یا در غیر این صورت. مشکل این است که فهرست صریحی از اشکال پاداش و غرامتی که ذینفعان ساخت و ساز ممکن است تصمیم بگیرند برای طراحی و ساخت ساختمان‌های سبز استفاده کنند، در دسترس آنها نیست. این مقاله از مروری روایی از نشریات دانشگاهی و حرفه‌ای به‌دست‌آمده به شیوه‌ای شبه سیستماتیک استفاده می‌کند تا اشکال پاداش و جبران برای افزایش ساخت و ساز ساختمان سبز را آشکار کند . یافته ها نشان می دهد که نه شکل از پاداش و غرامت طراحی شده توسط دولت به عنوان مشوق های داوطلبانه برای سهامداران ساخت و ساز. بینش جدید از این مقاله به مشوق های مقیاس بندی توسط دولت مربوط می شود. مقیاس بندی در قالب های پاداش و پاداش به دلیل داوطلبانه بودن در طراحی کم است. با این حال، برخلاف مشوق‌های نظارتی سفت و سخت، این تأثیری بر جذب آن‌ها در میان سهامداران ساخت‌وساز ندارد. در نهایت، از آنجایی که مقیاس‌پذیری ابتکارات دولت برای توسعه پایدار یک هنجار است، این مقاله پیشنهاد می‌کند که مقیاس‌بندی اشکال پاداش و جبران را می‌توان بر اساس مراحل ساخت ساختمان سبز انجام داد .