1 . مقدمه
صنعت ساخت و ساز دارای پتانسیل قابل توجهی برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای است، به ویژه از طریق اتخاذ روش های ساختمانی کارآمد و پایدار. تئوری پایداری بیان می‌کند که ساختمان‌ها صرفاً موجودیت‌های فیزیکی نیستند، بلکه سیستم‌های پویایی هستند که با محیط اطراف خود درگیر می‌شوند و بر مصرف انرژی، استفاده از منابع و تأثیرات اکولوژیکی کلی تأثیر می‌گذارند [1] . در این محیط، ساختمان های سبز به یک رویکرد ضروری برای کاهش اثرات زیست محیطی شهرنشینی تبدیل شده اند. در اندونزی، وزیر امور عمومی و مسکن (PUPR) فرمان شماره 02/PRT/M/2015 را ابلاغ کرد که با اصول تئوری مدرنیزاسیون اکولوژیکی سازگار است، این مفهوم که پیشرفت اقتصادی و پایداری زیست محیطی را می توان همزمان از طریق نوآوری های تکنولوژیکی و اصلاحات نظارتی به دست آورد [2] . این فرمان مستلزم آن است که ساختمان‌ها با معیارهای پایدار مطابقت داشته باشند و استفاده مؤثر از انرژی، آب و مواد را در تمام طول عمرشان تضمین کنند.
پوترا و ویبوو [3] اظهار می دارند که اجرای اصول ساخت و ساز سبز از طریق تکنیک EDGE در اندونزی مفید بوده است و با موفقیت مصرف انرژی، آب و مواد را کاهش می دهد و در عین حال هزینه های عملیاتی را نیز کاهش می دهد. این رویکرد با چارچوب‌های ارزیابی چرخه حیات (LCA) مطابقت دارد که ارزیابی ساختمان‌ها از مراحل ساخت‌وساز تا عملیات را اولویت‌بندی می‌کند و در نتیجه کارایی انرژی را بهبود می‌بخشد و مدیریت منابع پایدار را ارتقا می‌دهد. طراحی معماری و ساخت بناها به طور قابل توجهی بر اثرات زیست محیطی از جمله کیفیت هوا و انتشار گازهای گلخانه ای تأثیر می گذارد. جودکف و نیمارک [4] تأکید کردند که ابزارهای شبیه سازی ساختمان جامع برای درک این تأثیرات حیاتی هستند و توسعه مداوم آنها برای پروژه های ساختمانی معاصر حیاتی است.
چارچوب ارزیابی اثرات زیست محیطی (EIA) از این امر پشتیبانی می کند و تأکید می کند که چگونه انتخاب مصالح ساختمانی و جهت گیری می تواند به طور قابل توجهی بر مصرف انرژی کلی ساختمان و انتشار کربن تأثیر بگذارد [5] . ابتکارات جهانی برای پیشبرد شیوه های ساختمان سبز، اهمیت LCA را در ارزیابی عملکرد زیست محیطی ساختمان در کل چرخه عمر آن، شامل جنبه هایی مانند بهره وری انرژی، استفاده از مواد و مدیریت زباله، برجسته می کند. تحقیقات الجنابی و کاوجیک [6] در مورد مواد PCM این رویکرد را بیشتر گسترش می‌دهد و نشان می‌دهد که چگونه مواد جدید می‌توانند بارهای سرمایشی و گرمایشی را در ساختمان‌ها کاهش دهند و به یک استراتژی طراحی پایدار کمک کنند.
همکاری اندونزی با شرکت مالی بین‌المللی (IFC) و شورای ساختمان سبز اندونزی (GBC اندونزی) در برنامه صدور گواهینامه EDGE با نظریه سیستم‌ها مطابقت دارد، که فرض می‌کند ساختمان‌ها باید به عنوان سیستم‌های یکپارچه‌ای طراحی و مدیریت شوند که انرژی، آب و جریان مواد را متعادل می‌کنند [7] . Waddell و Kaserekar [8] تأکید می‌کنند که چنین تکنیک‌های مبتنی بر سیستم نه تنها صرفه‌جویی در منابع را تضمین می‌کنند، بلکه دوام و عملکرد سازه‌ها را نیز افزایش می‌دهند. EDGE (تعالی در طراحی برای بهره وری بیشتر) یک سیستم گواهی است که هدف آن تشویق ساخت و ساز مسئولانه از نظر زیست محیطی با ارزیابی ساختمان ها برای حداقل 20٪ کاهش مصرف انرژی، آب و مصالح است.
علاوه بر این، استقرار فناوری‌های هوشمند در ساختمان‌ها برای دستیابی به این اهداف حیاتی است. همانطور که سینوپولی [9] نشان می‌دهد، فناوری‌های ساختمان هوشمند امکان نظارت و اصلاحات را در زمان واقعی برای افزایش کارایی انرژی فراهم می‌کنند، در نتیجه مدیریت چرخه عمر ساختمان‌ها را ممکن می‌سازد و اطمینان می‌دهد که سیستم‌ها به طور هم‌افزایی برای کاهش اثرات زیست‌محیطی عمل می‌کنند. چوی [10] با نشان دادن اینکه چگونه ابزارهای شبیه‌سازی عملکرد ساختمان می‌توانند مصرف انرژی را با شبیه‌سازی انتخاب‌های طراحی متعدد قبل از ساخت، کاهش دهند، این موضوع را بیشتر تأیید می‌کند.
فراتر از EDGE، بسته های نرم افزاری دیگری مانند Sefaira برای کمک به تجزیه و تحلیل عملکرد انرژی در ساختمان ها توسعه یافته اند. Sefaira با نظریه طراحی ساختمان مبتنی بر عملکرد مرتبط است، که بر بهینه سازی عملکرد ساختمان با شبیه سازی سناریوهای مختلف محیطی و طراحی قبل از شروع ساخت و ساز تاکید می کند [11] ، [12] . لی و همکاران [13] تأکید می‌کنند که چنین ابزارهایی به قضاوت‌های آگاهانه‌تر در مورد انتخاب مواد و جهت‌گیری ساخت کمک می‌کنند، و مصرف انرژی و انتشار گازهای گلخانه‌ای را تا حد زیادی کاهش می‌دهند. یانگ و کیان [14] همچنین بر سودمندی ابزارهای مدل‌سازی انرژی تأکید می‌کنند و تأکید می‌کنند که چگونه به معماران و مهندسان بینش قابل‌توجهی در مورد پیامدهای انرژی تصمیم‌های طراحی متنوع می‌دهند. این به فشار جهانی برای شیوه های ساخت و ساز پایدار کمک می کند، همانطور که توسط دنگ و همکاران برجسته شده است. [15] ، که بر ارتباط طراحی نوآورانه در محدود کردن اثرات زیست محیطی تأکید می کنند.
یک مطالعه مرتبط، توسط Octarino و Mulyani [16] ، بر مقایسه مراحل و نتایج شبیه‌سازی بدون تجزیه و تحلیل مشخصات ساختمان یا پیشنهاد راه‌حل‌های مقاوم‌سازی متمرکز بود. در مقابل، این مطالعه تجزیه و تحلیل دقیق ساختمان را برای توصیه طرح‌های مقاوم‌سازی کارآمد، پرداختن به شکاف‌های موجود در ادبیات فعلی، ادغام می‌کند. با بررسی سه ساختمان پردیس در اندونزی، این تحقیق از نرم افزار SEFAIRA و EDGE برای مقایسه معیارهای عملکرد انرژی و توسعه مداخلات طراحی عملی استفاده می کند.
تحقیقات مزایای اقتصادی و زیست محیطی اجرای فناوری های ساختمان سبز را تایید می کند. تئوری انتشار نوآوری [17] بیانگر این است که هر چه مؤسسات بیشتر مزایای مالی و عملیاتی تکنیک های ساختمان سبز را کشف کنند، پذیرش فناوری های سبز تسریع خواهد شد. Owens و Halfacre-Hitchcock [18] این فرآیند پذیرش را در موسسات آموزشی مورد مطالعه قرار دادند و نشان دادند که چگونه شیوه های سبز ممکن است به طور موثر در پروژه های ساختمانی در مقیاس بزرگ ادغام شوند و صرفه جویی های زیست محیطی و هزینه ای عمده را فراهم کنند.
علاوه بر این، از طریق ابزارهای نرم‌افزاری مانند EDGE و Sefaira، هزینه‌های عملیاتی را می‌توان به میزان 20% تا 40% کاهش داد، با تطبیق با نظریه نهادی، که بر نقش فشارهای نظارتی و استانداردهای هنجاری در هدایت سازمان‌ها به سمت اتخاذ شیوه‌های زیست‌محیطی پایدار تاکید می‌کند [19] ، [20] ، [21] ، [22] . زو و دوانکر [23] و کوبا [24] این را با اشاره به فشار فزاینده بر صنعت ساخت و ساز برای پذیرش روش های پایدار، که هم توسط چارچوب های قانونی و هم تقاضای بازار هدایت می شود، تأیید می کنند.
علیرغم مزایای ثابت شده EDGE و SEFAIRA، مطالعه کافی برای مقایسه مستقیم خروجی های بهره وری انرژی هر دو ابزار، به ویژه در محیط های دانشگاه، انجام نشده است. این مطالعه سعی دارد این شکاف تحقیقاتی را با انجام یک تحلیل مقایسه ای از معیارهای عملکرد انرژی ارائه شده توسط EDGE و SEFAIRA حل کند. با توجه به تکنیک های متنوع و الزامات ورودی داده هر نرم افزار، واریانس های قابل توجهی در نتایج تحلیل آنها پیش بینی می شود. با این حال، از طریق دریچه تئوری تحلیل تطبیقی، این مطالعه با هدف ایجاد بینشی در مورد اینکه چگونه هر ابزار نرم‌افزاری به طراحی ساختمان با مصرف انرژی کمک می‌کند، ارائه اطلاعات ارزشمندی برای معماران، مهندسان و توسعه‌دهندگانی است که به دنبال تصمیم‌گیری آگاهانه در مورد فناوری‌های ساختمان سبز هستند.
Leave A Comment