ویژگی هایی که در این طبقه بندی یافت شده اند، اجزای اساسی موضوع گسترده تر BIM در پروژه های ساختمانی در مقیاس کوچک پایدار هستند. هر جنبه نمایانگر جنبه ای متمایز از نحوه کمک استفاده از BIM به بهبود پایداری در پروژه های ساختمانی است. عناصر بهینه‌سازی طراحی در مراحل اولیه (BIM-EO) پتانسیل BIM را برای فعال کردن نظارت کارآمد منابع، انتخاب‌های طراحی پایدار آگاهانه، همکاری مؤثر و برنامه‌ریزی سایت پایدار تأیید می‌کنند. این ویژگی‌ها مستقیماً با اصول ساختمان‌های سبز همراستا هستند، زیرا استفاده مؤثر از منابع، ترکیب انتخاب‌های طراحی آگاهانه محیط‌زیست و اتخاذ یک رویکرد یکپارچه برای دستیابی به اهداف پایداری از ابتدای شروع پروژه را تسهیل می‌کنند. عناصر تجزیه و تحلیل کارایی انرژی و عملکرد (BIM-EA) ظرفیت BIM را برای تسهیل تجزیه و تحلیل انرژی، کاهش انتشار گازهای گلخانه ای، و شامل منابع انرژی تجدیدپذیر برجسته می کند . عوامل فوق نقش مهمی در دستیابی به بهره وری انرژی و کاهش انتشار کربن ساختمان دارند که از اهداف اساسی در ساخت و ساز پایدار هستند. عناصر انتخاب مواد و ارزیابی چرخه عمر (BIM-MS) بر اهمیت BIM در تسهیل انتخاب مواد مسئول که حداقل انتشار کربن را دارند، تأکید می‌کنند. علاوه بر این، BIM امکان اجرای تجزیه و تحلیل جامع چرخه عمر را فراهم می کند. فرآیند انتخاب و ارزیابی مصالح پایدار، نقش مهمی در افزایش پایداری بلندمدت ساختمان‌ها ایفا می‌کند و از این رو با اصول بنیادی ساخت و ساز سبز هماهنگ می‌شود. عناصر کاهش ضایعات و پیش ساخته (BIM-WB) توانایی BIM را در کاهش موثر ضایعات با برآورد دقیق مواد، که منجر به کاهش مقدار زباله ساختمان و تخریب می شود، برجسته می کند. علاوه بر این، استفاده از BIM در ارتباط با تکنیک های پیش ساخته، فرآیندهای عملیاتی را بهینه می کند، مدت زمان ساختمان را کاهش می دهد و بهره وری انرژی را بهبود می بخشد، بنابراین عناصر حیاتی ساخت و ساز پایدار را در بر می گیرد.